Traumaverwerking

'Er zullen handen zijn die je dragen en armen waar je veilig bent en mensen die je zonder vragen zeggen dat je welkom bent'

Het verleden

Gebeurtenissen die zo heftig (beangstigend) zijn dat ons zenuwstelsel ze niet direct kan verwerken, noemen wij trauma. Denk hierbij aan ongelukken, geweld of misbruik. Ook verlies kan traumatisch zijn.

Hier en nu

Het verleden, waarin het trauma plaats vond, kunnen wij niet veranderen. Echter denken aan het verleden of de spanningen van de opgeslagen energie voelen, is een activiteit in het heden. Door  het lichamelijk ervaren in het heden, kunnen we stapje bij beetje de vastgehouden energie loslaten. Belangrijk is dat het heden uitgangspunt blijft.

Heling

Voeger, toen het trauma plaatsvond, was de persoon misschien bang en was er behoefte aan veiligheid of bescherming. Daarentegen kan de persoon nu, als hij of zij aan toen denkt, misschien wel boos zijn en behoefte hebben aan erkenning. Het laatste zal dan de heling brengen.   

Wat gebeurt er bij trauma? Stel, er is een situatie die ons overspoelt met emotie (waarvan angst meestal de grootste component is). We moeten handelend optreden. We moeten ons leven redden. Of dit nu werkelijk zo is of dat we het alleen zo beleven, maakt niet uit. Ons denk vermogen wordt uitgeschakeld. Denken duurt te lang. We vechten, vluchten of bevriezen.

Als het gevaar geweken is, moet de gebeurtenis verwerkt worden. Het moet in onze persoonlijkheid geïntegreerd worden. Gebeurt dat niet, dan wordt de ervaring in het lichaam opgeslagen. We denken er niet meer aan. Dit is te vergelijken met een boom die gewond is. Rondom de wond ontstaat een knoest, de boom groeit er verder omheen. De knoest grenst de wond af.

Als er dan later in het leven gebeurtenissen zijn die (bewust of onbewust) aan het voorval herinneren, komen we in de knoest terecht. We raken gevangen binnen  de grenzen van de knoest en verliezen het contact met de rest van onze persoonlijkheid.

Alhoewel dieren in de vrije natuur voortdurend in gevaar leven, raken zij nooit getraumatiseerd. Als zij eenmaal aan het gevaar ontsnapt zijn, krijgen zij een heftig trillende reactie (zie filmpje).

Op deze manier ontlaadt het dier het trauma en voorkomt het dat de ervaring in zijn systeem wordt opgeslagen.

Wij mensen zijn in staat, om later – in een veilige omgeving – alsnog de trauma-energie te ontladen.

Trainingen

3-daagse Systemisch werk en Emotioneel Lichaamswerk

vierdaagse begeleiding en ruimte voor rouw

'Ik liet anderen niet meer dichtbij komen. Alhoewel, alleen nog maar te geven en niet meer door te ontvangen en aan te nemen. Ik sloot mij af door mijn hart te sluiten. Niet meer mijn kwetsbaarheid laten zien. Welkom heten en afscheid nemen met een gesloten hart. Het was mijn manier om me te beschermen, te overleven.

Tweedaagse workshop over de man-vrouw relatie

Voorbeeld van thuis uit meegekregen

Hoe de beleving van seksualiteit binnen jouw relatie is, heeft te maken met je opvoeding en de omgeving waarin je opgroeide. De mate waarin jij verbonden was met je ouders en je ouders met elkaar, zegt veel over de mate waarin je vandaag veiligheid ervaart in je relaties en in je seksualiteit.

Ieder mens kent zowel het verlangen naar nabijheid als het verlangen naar afgrenzing

Wat betekent autonomie voor jou en hoe ga jij om met verbinding?  

Tijdens deze driedaagse experimenteren we met het thema vasthouden en loslaten.

Vasthouden is de pool van het aannemen, het intens voelen, de koestering, het exploreren. Het bezit de kracht van de liefde.

Loslaten is de pool van het vrijgeven van de energie die in het aannemen en vasthouden verscholen gaat. Het is je laten zien, tonen aan de wereld wie je bent en wat je met je meedraagt. Je kan pas los-laten wat je vast-gehouden hebt. Je kan pas vrij-geven wat je aan-genomen hebt.